Wraz z latem, gdy mamy więcej czasu, podejmujemy decyzję o pielgrzymowaniu. O tradycji pielgrzymowania i miejscach wędrówki rozmawialiśmy podczas spotkania w Dziennym Domu Senior-Wigor.

 

 

Zdjęcie ze spotkania w Dziennym Domu Senior-Wigor - Pielgrzymowanie do miejsc świętych

Pielgrzymka to indywidualna lub grupowa wędrówka do miejsca uświęconego przez dana tradycję religijną, dawniej zwana też peregrynacją. Pielgrzymka może być jednym z głównych obowiązków rligijnych (np. – hadżdż w islamie), formą adoracji Boga lub innych świetych postaci albo też uchodzić za skuteczny środek pozyskania szczgólnej łaski Boga, bóstw lub świętych (np. łaski uzdrowienia). Celem pielgrzymowania może być pojedyńczy obiekt (np. świątynia), miejscowość (np. Jerozolima), uświęcone przez tradycję religijną obiekty przyrody (np. świeta rzeka Ganges w Indiach), a także miejsca i obszary związane z życiem założycieli, reformarorów i świętych. (Encyklopedia PWN)

Człowiek, który ze względów religijnych opuszcza rodzinne strony i rozpoczyna wędrówkę do miejsca świetego to pielgrzym, lub pątnik (z łaciny). W dawnych czasach pielgrzymkę odbywalo się w specjalnym stroju pokutnym – szary płaszcz, szeroki kapelusz z muszelkami, laska pielgrzymia i manierka zawieszona na szyi. Wtedy też pielgrzymki były nieodlącznie związane z trudami, obawą o zdrowie, a nawet z utratą życia.
Podróż do najświetszego miejsca chrześcijan - Jerozolimy - trwała kilka miesięcy, a bezpieczeństwa pątników musiały strzec specjalnie w tym celu utworzone bractwa zakonne.

Słuchacze w Dziennym domu Senior Wigor w Jaworze peregrynację do miejsc świetych chrześcijaństwa, odbyli bez trudu i bez obaw dawnych wędrowców, ale za to w pełnym zachwycie oglądali zdjęcia tych miejsc uświęconych przez wieki modlitw, prośb i nadziei niezliczonej rzeszy ludzi.